Nieuwsbrief

Nieuwsbrief oktober 2010

Fiscaal

Nieuw: de werkkostenregeling
Per 1 januari 2011 wordt de zogenaamde ‘werkkostenregeling’ ingevoerd. Deze regeling vervangt het huidige systeem van vrije vergoedingen en verstrekkingen, en is bedoeld om de administratieve lastendruk van werkgevers te verlagen. De hoofdregel is dat alle vergoedingen en verstrekkingen tot het loon van de medewerker worden gerekend. In principe moet er dus loonbelasting over betaald worden. Ze kunnen echter ook door de werkgever worden aangewezen als ‘eindheffingsbestanddelen’. In dat geval betaalt de werkgever een eindheffing van 80%.

Overigens is niet álles nu opeens belast. Werkgevers kunnen maximaal 1,4% van het totale fiscale loon (de 'vrije ruimte') besteden aan onbelaste vergoedingen en verstrekkingen. Over het meerdere is loonbelasting of eindheffing verschuldigd. Daarnaast kunnen bepaalde zaken onbelast blijven door gebruik te maken van gerichte vrijstellingen. Tot en met 2013 kunnen werkgevers nog kiezen (elk jaar opnieuw) of ze de oude of de nieuwe regeling willen gebruiken.

We raden u aan om nu alvast na te denken hoe u het wilt aanpakken voor 2011. Alle ins & outs van de nieuwe regeling vindt u als volgt: www.belastingdienst.nl > Zakelijk > Personeel en loon > Nieuw in 2010 > Werkkostenregeling: wat u moet weten. Eventuele vragen kunt u stellen via de Belastingtelefoon (0800-0543) en natuurlijk zijn wij voor u beschikbaar voor advies. Bijvoorbeeld wat in uw geval het handigst is, en hoe u uw administratie moet aanpassen.

Golfkosten soms fiscaal aftrekbaar
Golfkosten zijn onder bepaalde voorwaarden fiscaal aftrekbaar, zo heeft het Hof Arnhem onlangs bepaald. Het golfen moet in ieder geval een zakelijk belang dienen, zoals het werven van klanten in de hogere sociale kringen.

In de Arnhemse zaak ging het om een onderneemster in luxe tweedehands kleding, die veel golfkleding verkocht. Daarom adverteerde ze in het blad van de plaatselijke golfclub en sponsorde ze de club in ruil voor een reclamebord in de kantine. Ook had haar onderneming een bedrijfslidmaatschap bij de club, waarvan zij de kosten ten laste van de winst bracht. De inspecteur beoordeelde dit als privékosten, maar de rechter vond het zakelijke kosten, vooral door de aard van de (golf)kleding die haar zaak verkocht. Hij stelde dat het ging om representatiekosten, die met inachtneming van een drempel van € 4.300 aftrekbaar zijn. Deze drempel haalde de vrouw overigens niet omdat de jaarlijkse lidmaatschapskosten te laag waren.

Voor ondernemers die een zakelijk belang kunnen aantonen, en meer dan € 4.300 uitgeven aan een bedrijfslidmaatschap, is deze uitspraak dus gunstig. Overigens gaat vanaf 2011 een nieuwe werkkostenregeling gelden, waardoor deze vlieger binnenkort niet meer opgaat. Maar ondernemers die opteren voor het oude regime, kunnen mogelijk nog maximaal drie jaar fiscaal gunstig golfen.

Crisismaatregel voor willekeurig afschrijven verruimd
De tijdelijke regeling voor willekeurig afschrijven (voor investeringen in 2009 en 2010) is verruimd. Deze regeling was ingevoerd als stimuleringsmaatregel vanwege de economische crisis, maar in de praktijk bleek hij soms niet goed toepasbaar, getuige het volgende voorbeeld.

Stel, een belastingplichtige ging eind 2009 verplichtingen aan voor de aankoop van een bedrijfsmiddel. In 2010 betaalde hij 60% en in 2011 betaalt hij de overige 40%. Begin 2011 zal het bedrijfsmiddel geleverd en in gebruik genomen worden. Zónder de verruiming die nu van kracht is geworden, kan alleen in 2010 50% willekeurig worden afgeschreven. In 2009 is er immers geen willekeurige afschrijving mogelijk omdat het bedrijfsmiddel toen nog niet in gebruik was genomen en – kort gezegd – niet voldaan was aan het in dat geval geldende betalingscriterium. Ook in 2011 kan er niet willekeurig worden afgeschreven, omdat willekeurige afschrijving alleen kan plaatsvinden – mits voldaan is aan het betalingscriterium – in het investeringsjaar (in dit voorbeeld 2009) en het daaropvolgende jaar (in dit voorbeeld 2010).

Deze onbedoelde beperking is nu weggenomen, omdat er twee voorwaarden zijn vervallen:
de voorwaarde dat alleen in het investeringsjaar en het onmiddellijk daaropvolgende jaar willekeurig kan worden afgeschreven;
en de voorwaarde dat in het onmiddellijk op het investeringsjaar volgende jaar ten hoogste 50% willekeurig mag worden afgeschreven.

Dus: voor investeringen die in 2009 of 2010 zijn verricht, mag in het investeringsjaar – net als tot nu toe – ten hoogste 50% willekeurig worden afgeschreven, en het restant mag – anders dan tot nu toe – in een of meer van de volgende jaren willekeurig worden afgeschreven (bijvoorbeeld: nogmaals 50% in één jaar, of vier keer 12,5% in vier jaar).

Betalingsonmacht schriftelijk melden
Bestuurders van bv’s en nv’s moeten de fiscus binnen veertien dagen melden dat zij eventuele belastingschulden niet kunnen betalen. Doen zij dat niet, of niet op tijd, dan wordt de betalingsonmacht beschouwd als een gevolg van onbehoorlijk bestuur en kan de bestuurder persoonlijk aansprakelijk worden gesteld.

Tot voor kort kon betalingsonmacht ‘vormvrij’ (bijvoorbeeld telefonisch, of per e-mail) en zelfs impliciet (door niet te betalen) gemeld worden, maar dat kan niet meer. Sinds 4 juli 2010 geldt de verplichting dat bestuurders de betalingsonmacht schriftelijk moeten melden met een speciaal daarvoor bestemd formulier (verkrijgbaar via de site van de Belastingdienst).

Drie zitplaatsen en toch ‘bestelauto’
Voor bestelauto’s geldt in principe geen bijtelling , mits zo’n auto uitsluitend – of bijna uitsluitend – geschikt is voor het vervoer van goederen (en als aan een aantal andere voorwaarden is voldaan, waarover straks meer). Toch kan een auto waarin behalve voor de bestuurder ook plaats is voor twee bijrijders als ‘bestelauto’ kwalificeren, aldus een uitspraak van het Hof Arnhem.

Het Hof boog zich over de vraag of een Renault Master van een tapijtlegger (met drie zitplaatsen) wel een bestelauto was. Volgens het Hof was dat inderdaad het geval. De auto was weliswaar ook voor privévervoer te gebruiken, maar de inspecteur had niet aannemelijk kunnen maken dat dit ook daadwerkelijk was gebeurd. Inmiddels liggen er vergelijkbare uitspraken over bestelauto’s van stukadoors, viswinkels, montagebedrijven en bloemisten.

De overige voorwaarden om bijtelling te voorkomen luiden als volgt:
de werkgever heeft privégebruik verboden, en de naleving van dit verbod wordt aantoonbaar gecontroleerd;
de bestelauto wordt na werktijd op een afgesloten terrein van de werkgever geparkeerd;
de bestelauto heeft meerdere, wisselende berijders.

Survey-reserve niet te gebruiken als herinvesteringsreserve
Survey-reserves zijn reserveringen voor het periodiek onderhoud van boten (een bijzonder geval van de kostenegalisatiereserve, kortweg KER). Wanneer zo’n reserve geen functie meer heeft, bijvoorbeeld als de boot tussentijds verkocht wordt, moet hij alsnog worden toegevoegd aan de winst, en moet er afgerekend worden met de fiscus. Een creatieve oplossing voor dit probleem is het overzetten van de onderhoudsreserve naar een herinvestingreserve (HIR) maar dat is helaas niet toegestaan, aldus de Rechtbank Den Haag.

De rechter redeneerde dat een survey-reserve een egalisatiereserve voor onderhoudskosten is, terwijl een herinvesteringsreserve voortkomt uit het resultaat op een verkocht bedrijfsmiddel. Egalisatiereserves moeten dus worden toegevoegd aan de winst, als ze niet worden gebruikt voor het beoogde doel.

Geen heffingsrente over nog niet genoten bate
Het Hof Arnhem heeft een belangrijke uitspraak gedaan over heffingsrente. Het betrof een zaak van iemand die een voorlopige aanslag had gevraagd met het oog op een op 30 november 2006 door hem verkocht aanmerkelijk belang van 70 miljoen euro. Hij moest een heffingsrente van € 448.000 betalen, waarvan € 300.000 over de periode van 1 juli 2006 tot 1 december 2006. De man vond het onredelijk dat hij heffingsrente moest betalen over een periode toen de aandelen nog niet verkocht waren.

De Rechtbank Arnhem oordeelde dat dit nu eenmaal de berekeningsmethode was van de fiscus en dat die zowel voordelig als nadelig kon uitpakken voor belastingbetalers. Bovendien was er gezien de inkomsten van de man geen sprake van een buitensporige last. Het Hof Arnhem oordeelde echter, mede op grond van een eerdere conclusie van de advocaat-generaal van de Hoge Raad, dat er geen sprake was van een fair balance en beperkte de in rekening te brengen heffingsrente tot de periode 1 december 2006 tot 9 februari 2007 (de datum van de voorlopige aanslag).

Per 1 januari 2010 is de berekening van heffingsrente vanaf 1 juli van het lopende jaar afgeschaft en wordt de heffingsrente berekend vanaf het einde van het jaar.

Suppletieaangifte tijdig indienen
Het begrip ‘suppletieaangifte’ bestaat eigenlijk niet, althans niet wettelijk. Daarom is een suppletieaangifte voor nagekomen inkomsten eigenlijk een verzoek tot naheffing, en een suppletieaangifte waarin belasting wordt teruggevraagd eigenlijk een bezwaarschrift. En daarvoor gelden wettelijke termijnen!

Een bedrijf verzocht medio 2008 via een suppletieaangifte om btw-teruggaaf over 2003. De inspecteur beschouwde deze suppletieaangifte als een bezwaarschrift, en verklaarde dat niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding. De Rechtbank Haarlem was het daarmee eens, en besliste dat een suppletieaangifte moet worden gedaan bij de aangifte over het tijdvak waarin het recht op teruggaaf is ontstaan. Dus binnen één maand na afloop van dat tijdvak, in dit geval februari 2004. Het Hof Amsterdam heeft deze uitspraak onlangs bevestigd.

Fiscaal vergrijp leidt tot strafblad
Vanaf 1 oktober 2010 kunnen belastingbetalers die opzettelijk geen aangifte – of een onjuiste aangifte – doen, een fiscaal strafblad krijgen. De inspecteur mag dan een strafbeschikking vaststellen voor een fiscaal misdrijf of een fiscale overtreding.

In zo’n strafbeschikking kan de inspecteur een vervolging instellen of een straf opleggen zonder tussenkomst van de rechter. Wel kan de verdachte binnen veertien dagen verzet aantekenen, waarna de officier van justitie de strafbeschikking kan intrekken of wijzigen. Voldoet de verdachte niet aan de voorwaarden die in de beschikking worden gesteld, dan kan de zaak alsnog voor de strafrechter worden gebracht.

De fiscus meldt het opleggen van de strafbeschikking aan de Justitiële Informatiedienst, die fiscale misdrijven registreert (fiscale overtredingen niet). Dat betekent dat een belastingplichtige voortaan een strafblad heeft, wat bijvoorbeeld het verkrijgen van een verklaring van goed gedrag in de weg kan staan.

Overig nieuws

Nieuwe eigenaar, nieuw KvK-nummer
Het Handelsregister is gemoderniseerd, met als gevolg: meer verplichte inschrijvingen. Daarnaast wordt er sinds 25 mei 2010 een nieuw KvK-nummer verstrekt als een bedrijf in andere handen komt. Ook als een eenmanszaak wordt omgezet in een vof of een bv, wordt er een nieuw KvK-nummer uitgereikt. Daardoor weet de buitenwereld dat er een nieuwe eigenaar is.

In principe moet het nieuwe KvK-nummer gecommuniceerd worden op alle brieven, folders, de bedrijfswebsite, de uitgaande e-mail, enzovoorts. Dit geldt echter alleen voor bedrijven, dus niet voor verenigingen, stichtingen, verenigingen van eigenaren , overheden en kerkgenootschappen.

Er wordt géén nieuw KvK-nummer verstrekt in de volgende gevallen:
als een bv in oprichting (‘bv io’) wordt omgezet in een daadwerkelijke bv;
bij een aandelenoverdracht;
bij omzettingen volgens Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek.

Oproepcontract is géén oplossing voor vast dienstverband
Sommige werkgevers denken dat de verplichte omzetting van een tijdelijke arbeidsovereenkomst in een vast dienstverband (na drie verlengingen van het tijdelijke contract) omzeild kan worden door de tijdelijke overeenkomst om te zetten in een oproepcontract. Dat kan echt niet, als de werkzaamheden van zodanige omvang zijn dat de werknemer voltijds wordt ingeroosterd.

Een oproepcontract is daadwerkelijk bedoeld om werknemers op te kunnen roepen voor onregelmatig werk, maar als het werk gewoon met regelmaat blijft terugkeren, zoals dat het geval was tijdens het tijdelijke contract, is een oproepcontract niet van toepassing. Dit bleek nog eens overduidelijk in een zaak van het Hof Amsterdam, waarbij het ging om een beveiligingsbeambte die werkte volgens een urenrooster.


> Terug naar overzicht