Nieuwsbrief

Nieuwsbrief december 2010

Fiscaal

Geen boete na aangiftefout adviseur
Een belastingbetaler hoeft geen boete te betalen als zijn belastingadviseur een fout heeft gemaakt in de aangifte. Dat heeft de Rechtbank Leeuwarden onlangs bepaald.

Een adviseur had bij de aangifte twee afkoopsommen van kapitaalverzekeringen ter waarde van euro 33.109 niet aangegeven. Toen de inspecteur dat ontdekte, corrigeerde hij de aangifte en legde hij een boete op van euro 8.608. De rechter oordeelde echter dat de belastingbetaler te goeder trouw was geweest in zijn informatieverschaffing aan de adviseur en hem afschriften had verstrekt waaruit ontvangst van de bedragen bleek. Hij had de aangifte van de adviseur ook niet hoeven te controleren. De rechter vernietigde daarom de vergrijpboete.

Duurzaam gescheiden vereist 'uit elkaar gaan'
Gehuwden die apart van elkaar wonen hebben geen recht op heffingskortingen als zij niet ooit hebben samengewoond. Dat heeft de Hoge Raad onlangs bepaald in een zaak van een vrouw die in haar aangifte 2005 de (aanvullende) kinderkorting en de (aanvullende) alleenstaande-ouderkorting claimde.

De inspecteur weigerde de aftrek omdat het verzamelinkomen van haar en haar man, met wie ze niet samenwoonde, en met wie ze alleen in het weekend en in vakanties samen was, te hoog was. De vrouw stelde dat alleen naar háár inkomen moest worden gekeken omdat zij duurzaam gescheiden leefde van haar echtgenoot. De Hoge Raad vond echter dat van 'duurzaam gescheiden leven' pas sprake kan zijn nadat een echtpaar eerst heeft samengewoond. De korting was dus terecht geweigerd.

Vanaf 1 januari 2011 zijn gehuwden volgens de Fiscale vereenvoudigingswet 2010 altijd fiscale partners, tenzij ze van tafel en bed gescheiden zijn of een verzoek tot echtscheiding of scheiding van tafel en bed hebben ingediend. De uitspraak van de Hoge Raad sluit aan bij deze wetswijziging.

Duurzaam gescheiden is iets anders dan 'gescheiden van tafel en bed'. Met 'duurzaam gescheiden' wordt een situatie beschreven, terwijl 'gescheiden van tafel en bed' een uitspraak van de rechter betreft (meestal bij echtgenoten die eigenlijk willen scheiden maar dat niet kunnen vanwege hun geloof. Ook pensioenopbouw en -aanspraken kunnen bij de keuze voor deze vorm van scheiden een rol spelen).

Geen navorderingsaanslag na negeren verbetering
De fiscus mag geen navorderingsaanslag opleggen als een belastingbetaler alle gegevens tijdig heeft verstrekt. Dat heeft de Rechtbank Arnhem onlangs bepaald.

Het ging om een zaak van iemand die op 31 maart 2008 elektronisch aangifte had gedaan voor de inkomstenbelasting 2007. Hij verbeterde die aangifte op 5 januari 2009 en gaf aan in 2007 ook nog euro 60.000 aan resultaatinkomen te hebben genoten uit werk en woning. Op 6 maart 2009 kreeg hij een aanslag opgelegd waarin geen rekening werd gehouden met de verbeterde aangifte. Toen de inspecteur dit ontdekte, legde hij op 20 juni 2009 een navorderingsaanslag op, verhoogd met heffingsrente. De belastingplichtige was het daar niet mee eens, omdat voor een navordering een nieuw feit nodig is. En daarvan was overduidelijk geen sprake.

De Rechtbank Arnhem vond dat ook en oordeelde dat de inspecteur genoeg tijd had gehad om rekening te houden met de verbetering bij het opleggen van de aangifte. Er was sprake van een ambtelijk verzuim. Als het automatiseringssysteem van de fiscus niet berekend is op het tijdig doorvoeren van verbeteringen, dan zijn de gevolgen daarvan voor rekening van de fiscus. De belastingplichtige hoefde de navorderingsaanslag en de heffingsrente dus niet te betalen.

Vanaf 1 januari 2010 is er geen 'nieuw feit' meer nodig als de inspecteur binnen twee jaar na het opleggen van de definitieve aanslag ontdekt dat deze 30% of meer te laag is vastgesteld.

Meewerkende partner moet reëel bijdragen aan omzet
De fiscus ligt geregeld in de clinch met echtparen die samen een firma drijven. Twistpunt zijn vaak een (vermeende) onzakelijke verdeling van de winst en het recht op zelfstandigenaftrek.

De Rechtbank Haarlem boog zich onlangs over een zaak waarin het aandeel van de echtgenote in een tandarts- en mondhygiënistenpraktijk betwist werd. De vrouw rekende 25% van de winst van de firma aan zichzelf toe en claimde zelfstandigenaftrek. Zij kon op basis van de omzet in een periode van vier jaar aannemelijk maken dat haar aandeel van 25% in de winst reëel was. Daarnaast kon zij aantonen dat ze haar werk als (ongediplomeerd) mondhygiëniste zelfstandig en onder eigen verantwoordelijkheid uitvoerde, en dat het niet ging om ondersteunende werkzaamheden voor het tandartswerk van haar man. Omdat zij meer dan 30% van haar tijd aan deze niet-ondersteunende werkzaamheden besteedde, had ze volgens de rechtbank recht op zelfstandigenaftrek.

Suppletieaangifte tijdig indienen
We hebben al eerder gemeld dat het begrip 'suppletieaangifte' in feite niet bestaat, althans niet wettelijk. Daarom is een suppletieaangifte voor nagekomen inkomsten eigenlijk een verzoek tot naheffing, en een suppletieaangifte waarin belasting wordt teruggevraagd eigenlijk een bezwaarschrift. En daarvoor gelden wettelijke termijnen!
Een bedrijf verzocht medio 2008 via een suppletieaangifte om btw-teruggaaf over 2007. De inspecteur beschouwde deze suppletieaangifte als een bezwaarschrift, en verklaarde dat niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding. De Rechtbank Den Haag was het daarmee eens, en besliste dat de bezwaartermijn bij een nihil-aangifte ingaat op de laatste dag van tijdige betaling als er belasting verschuldigd zou zijn geweest. De uiterste betaaldag was 31 maart 2008, zodat de bezwaartermijn in dit geval op 12 mei 2008 was geëindigd.

Besluit eigenwoningrente versoepeld
De minister van Financiën heeft het besluit over de eigenwoningrente aangepast. De rente die ontvangen is uit een verbouwingsdepot, moest tot nu toe in mindering worden gebracht op de te betalen hypotheekrente. Dit hoeft voortaan niet meer in de eerste zes maanden na opening van het depot. Daarná moet de ontvangen rente wel weer worden gesaldeerd met de betaalde rente.

Bij financiering van onderhoud of verbetering van de eigen woning moet u eraan denken dat de bijbehorende rente niet altijd aftrekbaar is. Dat geldt alleen voor onroerende onderdelen die tot de eigenaarslasten behoren. Een zonnepaneel dat met een paar schroeven bevestigd is, geldt bijvoorbeeld niet als een onroerende zaak, maar wel als dat paneel geïntegreerd is in de woning, en niet zonder schade te verwijderen is.

'Bovennormbijdrage' voor lease-auto beperkt aftrekbaar
Er zijn twee situaties waarin een werknemer een steentje kan bijdragen in de lease-kosten van zijn auto: de zogenaamde ‘normbijdrage’ (bijvoorbeeld 10%) voor privé-gebruik, en de ‘bovennormbijdrage’ als de werknemer een duurdere auto wil dan waarvoor hij in aanmerking komt. Tot voor kort kon de werknemer de 'bovennormbijdrage' in mindering brengen op het autokostenforfait (de bijtelling voor privégebruik), maar die mogelijkheid heeft de Hoge Raad onlangs ingeperkt.

Aftrek van de bovennormbijdrage is nu alleen nog maar mogelijk naar rato van het aantal privékilometers ten opzichte van het totale aantal kilometers. Let op: dit heeft consequenties voor uw loonadministratie!

Onduidelijk is nog of deze regeling behalve op de bovennormbijdrage ook op de 'gewone' eigen bijdrage betrekking heeft. Daar ging het namelijk niet over, in die procedure bij de Hoge Raad. Wordt vervolgd.

Mkb-winstvrijstelling kan ongunstig uitpakken
De Mkb-winstvrijstelling verlaagt de belastbare winst (met 12% vanaf 2010) na toepassing van de ondernemersaftrek. Bij verlies werkt deze steunmaatregel echter averechts en leidt hij juist tot een lastenverzwaring, omdat de vrijstelling niet alleen het aftrekbare verlies verkleint maar ook de ondernemingsaftrek.

Bij een winst van euro 10.000 is de winstvrijstelling – na toepassing van alle faciliteiten - slechts euro 97, terwijl diezelfde 'winstvrijstelling' bij een negatieve winst (oftewel een verlies) van euro 10.000 leidt tot een lastenverzwaring van maar liefst euro 1.903 (berekening op basis van feiten en cijfers in 2007).

Een ondernemer die dit enorme verschil in strijd achtte met behoorlijke wetgeving kreeg onlangs nul op het rekest van de Rechtbank Den Haag, met het argument dat het niet aan de rechter is om de billijkheid van een wet te beoordelen. De rechtbank vond de ongunstiger behandeling van ondernemers die met verlies draaien ook niet in strijd met het gelijkheidsbeginsel. Het Hof Den Haag verklaarde het beroep van de ondernemer ongegrond.

Overig nieuws

Reikwijdte van decharge
De Hoge Raad heeft duidelijkheid gecreëerd over de reikwijdte van decharge van het bestuur bij een eenpersoonsvennootschap. Het vaststellen van de jaarrekening van een vennootschap leidt niet automatisch tot decharge van het bestuur. Daarvoor is vereist dat de decharge van het bestuur expliciet op de agenda wordt gezet. Alleen op die manier mag de vennootschap afstand doen van het recht om bestuurders en/of commissarissen achteraf aan te spreken op onbehoorlijke taakvervulling.

Maar wat als bestuurder en aandeelhouder dezelfde persoon zijn, en er decharge is verleend terwijl uit de jaarrekening niet blijkt dat de bestuurder frauduleuze privéonttrekkingen heeft gedaan? In dat geval kan de bestuurder niet zeggen dat de aandeelhoudersvergadering hiervan per definitie altijd op de hoogte moet zijn geweest (omdat bestuurder en aandeelhouder een en dezelfde persoon zijn). De decharge geldt alleen voor informatie die blijkt uit vergaderstukken of uit de jaarrekening.

Overigens kan de rechter een beroep op decharge altijd terzijde schuiven als blijkt dat er schade is veroorzaakt door onzorgvuldig handelen van het bestuur.

Werknemer hoeft te veel verlof niet terug te betalen
Een werknemer hoeft zijn werkgever aan het einde van een dienstverband niet te compenseren voor te veel opgenomen verlofuren. Dat heeft de kantonrechter in Haarlem onlangs bepaald. De werknemer hoeft zijn of haar baas niet de tegenwaarde van die uren terug te betalen als de arbeidsovereenkomst of cao niet afwijkt van de wettelijke bepalingen over verlofuren. Wettelijk gezien is het de werkgever die bepaalt of en wanneer een werknemer verlofuren kan opnemen. Dus als de werkgever akkoord is gegaan met het opnemen van de verlofuren, dan is het redelijk om te veel genoten verlofuren voor rekening van de baas te laten komen.

Een oplossing voor dit probleem kan zijn om er iets over op te nemen in de arbeidsovereenkomst.

> Terug naar overzicht